روش تدریس واحد محور
روش تدریس واحد محور
شامل یک رشته فعالی هایی است که حول یک دسته مفاهیم کلی دور می زند،و یک هدف کلی را در نظر دارد.کلیه مطالب،در محور یک مسئله و مشکل طرح می شود که اطلاعات مهارت های گوناگونی از ابعاد مختلف برای حل آن بسیج می شود،به عبارت دیگر«روش واحد محور»در نتیجه تمرکز و توجه و فعالیت روی یک سلسله مسائل پیوسته و استفاده از ارتباط آن ها با مسائل دیگر صرف نظر از تفکیک تصنعی و رسمی رشته ها به وجود می آید.
این توجه گاهی به موضوع مورد مطالعه است که در این صورت آن را «واحد موضوع محور» می گویند ولی گاهی اوقات به جای اینکه توجه اصلی به موضوع معطوف شود،به رغبت ها و تجارب قبلی دانش آموز و گسترش آن برای کسب تجارب آینده معطوف می شود که در این صورت آن را «واحد تجربه محور» می نامند. گاهی نیز توجه اصلی به فعالیت دانش آموز و انگیزه درونی و نتیجه گیری از فعالیت های او معطوف می شود که در این صورت آن را «واحد پروژه محور» می نامند.
در واحد موضوع محور طرح فعالیت به وسیله ی معلم تنظیم و هدایت می شود. در واحد تجربه محور،معلم و دانش آموز در تنظیم طرح و فعالیت ها همکاری می کنند، ولی در اجرای آن، مدت و موضوع مطالعه قابل تغییر است، و بستگی به توان دانش آموز و توافق معلم دارد. در واحد پروژه محور، تنظیم منطقی موضوع قابل توجه نیست بلکه هدف دانش آموز و رغبت و فعالیت او برای رسیدن به هدف آموزشی اهمیت دارد.
روش تدریس موضوع محور:
در این روش موضوعات مورد مطالعه به صورت واحد های بزرگ مطالعه می شوند. در این روش، ارتباط موضوعات و رشته های مختلف معمولا افقی است.
ویژگی ها:
- 1. هدف: مطالعه درباره ی یک سلسله موضوعات مرتبط به هم، بدون توجه به تفکیک تصنعی آنها
- 2. انواع تجارب آموزشی: سخنرنی به عنوان راهنمایی برای مطالعه بیشتر، تحقیقات متنوع، کار انفرادی و گاهی جمعی
- 3. تنظیم تجارب آموزشی: ارتباط موضوعات بیشتر افقی است، ولی گاهی ممکن است ارتباط عمودی نیز وجود داشته باشد
- 4. طرح ریزی: صرف وقت بیشتردر طرح ریزی توسط معلم و گاهی همکاری دانش آموز
- 5. نظریه یادگیری: یادگیری متکی به فهم کلی موضوعات مختلف در محور یک کوضوع اصلی است
- 6. انگیزه: علاقه ولذت از فعالیت اساس تقویت است
- 7. انضباط: مسئولیت فردی و گروهی در این روش بیشتر مطرح است
- 8. ارزشیابی: بررسی تجارب دانش آموزان و طبقه بندی آن ها
محاسن:
- موضوعات مورد مطالعه به هم پیوسته است.
- محور فعالیت، دانش آموز است.
- یادگیری با ثبات تر و پایدار تر است.
- انگیزه درونی عامل فعالیت های آموزشی است.
معایب:
- به معلم های مجرب و کار آزموده نیاز است.
- همکاری با سایر معلمان ضروری است.
- ممکن است با برنامه های موجود مدارس چندان انطباق نداشته باشد.
- در اوایل کار، انجام فعالیت ها بر اساس این روش مشکل است.
روش تدریس تجربه محور:
یکی از جدید تری روش های آموزشی است که هنوز کاملا عمومی نشده است،زیرا اجرای آن مستلزم تحولی در برنامه مدارس و تربیت معلم است. در این روش ، ارتباط موضوع و فعالیت ها افقی و عمودی است. و نقطه ی اصلی و مرکز فعالیت ها رغبت و تجار بقبلی دانش آموزان است. در این روش دانش آموزان فقط یاد نمی گیرند که یک مسئله را حل کنند بلکه پیوسته به حل مسائل فراوان و متنوع راغب می شوند.
ویژگی ها:
- 1. هدف: ترببیت افرادی لایق برای زندگی.
- 2. انواع تجارب آموزشی: فعالیت ها برای کسب تجارب متفاوت مربوط به هدف به صورت انفرادی و گروهی.
- 3. تنظیم تجارب آموزشی: سازماندهی به صورت افقی و عمودی و متکی به ادامه تجارب است.
- 4. طرح ریزی: همکاری مداوم بین دانش آموزان و معلمان در اطرح ریزی وجود دارد.
- 5. نظریه یادگیری: این روش پیرو نظریه گشتالت است.
- 6. انگیزه
- 7. انضباط
- 8. ارزشیابی
روش تدریس پروژه محور:
پروژه به مفهوم کلاسی، از الهامات دانش آموز سرچشمه می گیرد و باعث ازدیاد علا قه ی او می شود. این روش در موقعیت های طبیعی ارزش تربیتی دارد و جنبه ی تجربی آن زیاد است. از آن جا که در این روش – به ویژه پروژه ی انفرادی – تقسیمات تصنعی دروس و ارتباط غیر منطقی آن ها از میان می رود. مؤثرترین راه برای یادگیری عمیق و پایدار است.
ویژگی ها:
- پروژه باید جنبه ی مسئله ای داشته باشد.
- پروژه باید جنبه ی علمی اجرایی داشته باشد.
- پروژه باید وظیفه ای باشدکه دانشآموز به طور داوطلبانه آن را بپذیرد.
- پروژه باید برای فعالیت به اندازه کافی وسیع و گسترده باشد.
محاسن:
- رابطه ی مناسبی بین دانش آموز و معلم ایجاد می کند.
- حس همکاری دانش آموزان بیشتر می شود.
- دانش و معلومات وضع پیوسته ای پیدا می کنند.
- از امکانات آموزشی حداکثر استفاده می شود.
معایب:
- ممکن است در این روش وقت زیادی تلف شود.
- احتیاج به امکانات فراوان و معلمان چیره دست دارد.
